moominwinter sa...'s profileหยุ่นนะ แต่ว่าไม่หยุ่นมา...PhotosBlogListsMore Tools Help

หยุ่นนะ แต่ว่าไม่หยุ่นมาก

:: sploochy ::
Photo 1 of 112

varun J

Occupation
Location
i'm ordinary

listen to the song*

huv a nice day*

Loading...
February 27

chapter095 * งาน ง่าน ง้าน ง๋าน

 
ตอนนี้ชีวิตมีแต่งาน
แต่งาน
แต่งาน
แต่งงาน

"แต่งงาน"
เย้ยย!!แต่งก็แย่แล้ว
 
เบื่อมาก
ทำมันทุกวัน
เหมือนจะโทรสับนานๆ
แต่ก็คือการถือไว้เฉยๆโดยไม่ได้พูดอะไรกัน
...
ทำงานเยอะจนแอบสงสัยตัวเอง
เอาพลังอะไรมาทำก็ไม่รู้เหมือนกัน

เพราะกลัวตก?
เพราะอยากทำตัวดีๆ?
 
สงสัยในความขยันของตัวเอง??

วันก่อนนั่งดูทีวี
เคเบิลนครปฐม
เค้าเปิดหนังเรื่องนึง ที่ไม่ได้ดูมานานแล้ว
พอได้ดูก็คิดถึงมากๆ

forest gump

ถ้าใครเคยดูก็คงจะรู้ว่าหนังเรื่องนี้มันดีจริงๆ
นี่เลยแอบเอา เพลงประกอบหนังเรื่องนี้มาลงเอาไว้
เก่าหน่อย
แต่ได้อารม
(i don't know why i love you) but i do
เฮ้อ...เมื่อไหร่จะมีเวลาอยู่ด้วยกันจริงๆซะทีน้า??
January 16

chapter094 * ร้ายกาจๆๆ!!!!

พักนี้เรื่องที่คิดถึงบ่อยๆก็คือ
เรื่องไปฝึกงาน
ในที่สุดก็ได้รับการตอบรับเรียบร้อย
good space ขอบคุณค๊าบบ ^^
 
"เชียงใหม่"
 
เรียกได้ว่าไกล
 
"2เดือน"
 
เรียกได้ว่านาน
 
อืม
มันจะเป็นยังไงนะ
ที่ใหม่ๆ
สิ่งใหม่ๆ
 
เหมือนจะตื่นเต้น
และรอให้วันนั้นมาถึง
การที่ได้ไปอยู่ในที่ๆอยากไปอยู่นานๆ
เปนสิ่งที่
รอมานานที่จะได้ทำ
 
แต่ก็พะวงยังไงก็ไม่รู้
ถึงขั้นมีไอเดียที่จะลองหาที่ฝึกงานในกรุงเทพ
เฮ้ยยย!!!!......บ้าไปแล้วหยุ่น
ฮึ่ม!!!.....ไอ้ตัวแสบ
ร้ายกาจๆ!!
December 19

chapter093 * กลัว

 
เช้าวันนี้
ตื่นสาย โดดเรียน
เปิดคอมทำงาน
 
เพลงที่อยู่ใน playlist ที่ฟังมาร่วมเดือน
ก็ดังต่อเนื่องไปตามปกติ


".....ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ...."
 
 
ทั้งๆที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตตอนนี้
ทั้งๆที่ฟังมาไม่รู้กี่ครั้ง
แต่วันนี้พอฟังแล้วรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาซะเฉยๆ
ความรู้สึกโหวงๆแปลกๆในท้องกลับมาอีกครั้ง
 
กลัว.....
 
November 29

chapter092 * เอเลี่ยน!!??!?!!

 
วันพุธหน้าสุนัข
หมาของฉัน
ชอบกิน
และกินได้ทุกอย่าง
 
ไม่ว่าจะเป็น
 
ถุงขยะพลาสติกสีดำ
ดินสอไม้
ชามข้าวพลาสติก
โมเดลแบบร่างกระดาษจุด
ดอกกล้วยไม้กุหลาบแดง
สายยางรดน้ำต้นไม้
ลูกบอลของเล่นของหมา
ถุงผ้าหนาๆ
กาบมะพร้าว
ตะกร้อครอบปากหมาทำจากหนัง
ตะกร้อครอบปากหมาทำจากไนล่อน
บังโคลนรถ
กันชนรถรถ
เป็นต้น
 
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าสิ่งที่มันได้กินเข้าไป
จะเป็นอันตรายกับมันแค่ไหน
รู้สึกเป็นห่วงมันอยู่นิดๆ
อย่าสงสัยว่าทำไม
ฉันถึงไม่ห้ามมัน
เพราะฉันไม่เคยเห็นมันตอนที่กำลังกินเลย
เห็นแค่เพียงซากที่เหลือของสิ่งของต่างๆ
แบบที่ไม่ครบถ้วน
ทำให้ฉันรู้ว่า ส่วนที่หายไป
เข้าไปนอนอยู่ในกระเพาะของมันเรียบร้อย
แต่เท่าที่เห็นตอนนี้
มันยังสบายดี
และดูมีความสุขทุกวัน
ไม่แน่มันอาจจะเป็นเอเลี่ยนที่ปลอมตัวมาเป็นหมาก็ได้
 
ล่าสุด
ตอนนี้ลูกบอลเชือก
ที่ใช้เล่นขว้าง-เก็บ ด้วยกันบ่อยๆ
อันตรธานหายไป
ไร้ร่องรอย
ป่านนี้ คงเข้าไปอยู่ในท้องมันเรียบร้อย
แม้แต่ของเล่นสุดโปรด
ก็ยังกินเข้าไปได้ลง
ไอ้หมาเวร!!
 
 
November 19

chapter091 * medium rare

 
เมื่อวานนี้
เป็นวันที่ฉัน
ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า
จะมีจริง
 
วันที่เราไปด้วยกัน
 
หลงทาง-ตามหา
TCDC
โอโคโนมิยากิ กับอุด้ง
นั่งแท็กซี่
มศว.
รถไฟใต้ดิน
บ้านเธอ (หมาดุ)
อนุสาวรีย์
รถเมล์515
ศาลายา
ทางรถไฟ
site1
site2
แมวที่ขาดครึ่ง
ข้ามถนนสุดเสี่ยง
รถไฟชั้นสาม
เพลงkiss me
งานองค์พระ
หอริช
 
ฉันไม่รู้หรอกว่า
เธอจะมีความสุข
เหมือนที่ฉันมีรึเปล่า
แต่สำหรับฉัน มันเป็นวันที่พิเศษ
พิเศษ1
 
 
 
 
 
 
แต่
วันนี้
วันที่เธอไม่สบายใจ
คนซื่อบื้ออย่างฉัน
ก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้ตามเคย
รู้สึกแย่กับตัวเองจังเศร้า
 
แต่ถึงฉันจะช่วยอะไรเธอไม่ได้
ฉันก็จะอยู่ข้างเธอนะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตามยิ้ม
 
 
ถ้าเรื่องของเรา
มันจะสุขบ้าง
ไม่สุขบ้าง
ถ้ามันจะ
สุกแต่ไม่สุกมาก
ก็คงไม่เปนไรหรอกใช่ไหม
 
"ขอแบบ medium rare ครับ"
 
November 04

chapter090 * สิ่งที่สำคัญ


ถ้ามีใครซักคนหนึ่ง
ที่พร้อมจะละทิ้งสิ่งสำคัญ
เพื่อบางสิ่งบางอย่าง

ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า
มันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดี

ถ้าเค้าคิดว่าสิ่งนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

สิ่งสำคัญ
ถ้าเป็นใครคนหนึ่งแล้วล่ะก็
ในความเข้าใจของฉันตอนนี้
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า
เราจะอยู่ใกล้เค้าได้มากแค่ไหน
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า
เราจะจำเป็นกับเค้าซักแค่ไหน
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า
เราจะทำให้เค้ามีความสุขได้แค่ไหน

แต่มันขึ้นอยู่กับว่า
การมีตัวตนอยู่ของเค้า
จำเป็นสำหรับเรามากแค่ไหน
และแค่การมีตัวตนอยู่ของเค้า
ทำให้เรามีความสุขได้มากแค่ไหน

เพื่อคนสำคัญ???

ถ้าฉันจะยอมละทิ้งสิ่งสำคัญไม่ว่าอะไร
เพื่อใครบางคนแล้วละก็
ใครคนนั้น
ได้โปรดอย่ารู้สึกผิดเลย
อย่าอึดอัด
อย่าห่วง
หรืออย่าคิดว่าฉันโง่เลย

เพราะมันไม่ใช่การทำเพื่อสิ่งสำคัญหรอก
แต่มันคือการทำเพื่อตัวฉันเองนี่แหล่ะ
เพราะฉันรู้ว่าการมีตัวตนอยู่ของใครคนนั้น
สำคัญสำหรับฉันมากแค่ไหน

"ก็มันไม่มีกฏตายตัวนี่
ว่าควรจะเสียอะไร
เพื่อสิ่งที่สำคัญที่สุด"
(momo :: KIMI WA PET volume.10)

November 02

chapter089 * ปาย


กลับมาแล้ว
หลังจากไปย่ำปายมา สองวันสองคืน
(ไม่รวมเวลาเดินทาง)

เริ่มจากการตัดสินใจไปหนองคายของใครบางคน
จนถึงชักชวนกันไปลาว ยาวไปถึงคิดจะไปเวียดนาม
ข้ามมาจบสุดท้ายที่ปาย (ได้ยังไงหว่า)

ขี่มอเตอร์ไซค์ทั่วปาย
หกคน สามคัน
ชั้นขี่นำ มีเธอดูแผนที่
(ไม่หลง แค่เลยนิดหน่อย)

หลับฝันดีเกสต์เฮ้าส์ กับบรรยากาศเหมือนบ้านญาติ
พี่ปานเจ้าของบ้านพัก สุดยอดไปเลยพี่ แต่ตีนพี่สากจริงๆน่ะ
ปาร์ตี้ฮัลโลวีน
ตือโป๊ยก่าย ผีจีน จูออน แดร็กคิวล่า มัมมี่ แฟรงเกนสไตน์
น้ำตกแพมบก
น้ำพุร้อน
หมูบ้านจีนยูนนาน
coffee in love
ร้านมิตรไทย
ร้านtogether
ร้านโกโอ(ขนมปังอร่อย)
ตลาดพุธ
สะพานสงครามโลก
รถเมล์ส้ม โคตรเมา นรกแท้ๆ
ซานตาคลอสและหมู่กวางเรนเดียร์ 555

จริงๆก็อยากจะเขียนถึงทุกๆอย่างแบบละเอียดๆเหมือนกัน
แต่ว่าความทรงจำดีๆบางอย่าง
ก็อยากจะเก็บไว้คนเดียวไม่แบ่งใคร

ก็มันมีค่าสำหรับเรามากที่สุดนี่นะ

ตอนแรกคิดว่าไปปาย
จะถ่ายรูปให้หนำใจ
ซื้อฟิล์มไปเพียบ
แต่ปรากฏว่า
บางสิ่งบางอย่าง
ก็คือใครบางคนนั่นแหล่ะ
ทำให้เราลืมที่จะถ่ายรูป
ฟิล์มเยอะแยะ เอากลับมาครึ่งนึง

การไปเที่ยวครั้งนี้
ที่ใครๆบ่นอิจฉา
ที่ใครๆบอกว่ากลับมาคงมีเรื่องดีๆ
ที่ใครๆบอกว่าจะสวีท
แต่ฉันรู้อยู่แล้ว
ว่ามันจะไม่เกิดขึ้น

เรื่องจริงก็คือ

แค่ได้ไปกับเธอชั้นก็ดีใจแล้ว

 

ปาย
อยากจะพูดคำว่าประทับใจ
ก็ดูหรูเกินไปหน่อย
เอาเป็นว่า
เราเจอกันอีกแน่นอนเมืองปาย


ป.ล.
หมาที่ปาย น่ารักมาก
ขออโหสิกรรมให้คุณปาดในห้องน้ำ
และคุณทากที่พื้น ไม่รู้ว่าตายรึเปล่า